God Geb

God Geb

Geb was de Egyptische god van de aarde. Hij was ook een mythologisch lid van de Ennead van Heliopolis. Bovendien wordt Geb ook wel de vader van slangen genoemd. Mythen uit het oude Egypte stellen dat Gebs gelach aardbevingen veroorzaakte en dat hij gewassen liet groeien. Over het algemeen wordt Geb beschouwd als de god van de aarde, vegetatie, vruchtbaarheid, aardbevingen en slangen.

Oorsprong van God Gebs naam

De naam van de god werd vanaf de Griekse periode als zodanig uitgesproken. Het werd aanvankelijk verkeerd gelezen als Seb. De gebruikelijke Egyptische naam was echter Geb. Het vertaalde zich losjes naar “De sukkel.” Mensen spelden de naam meestal met een initiaal -g- of soms met een -k- punt.

De beginmedeklinker van het geklets komt eenmaal voor in de kistteksten van het Middenrijk. Bovendien komt het vaker voor in de mythologische papyri van de 21e dynastie en een tekst uit het Ptolemaeïsche graf van Petosiris in Tuna El-Gebel. Bovendien schreven mensen de naam soms met een harde initiaal -k- zoals vermeld in de papyrustekst van de 30e dynastie in het Brooklyn Museum. Dit museum houdt zich bezig met beschrijvingen en remedies tegen slangen.

Vertegenwoordiging en iconografie rondom God Geb

De oudste afbeelding van god Geb komt van een gefragmenteerd reliëf als een bebaard wezen met zijn naam erop geschreven. Het reliëf dateert uit het bewind van koning Djoser, de 3e dynastie. Historici ontdekten het vanuit Heliopolis. God Geb heeft echter nooit een eigen tempel gekregen.

Later stelde de beeldspraak de god ook voor als een ram, een stier of een krokodil. Historici zagen de laatste afbeelding in een vignet van het Dodenboek van de dame Heryweben aanwezig in het Egyptisch Museum, Caïro. Mensen waren vaak bang voor Geb als de vader van slangen. Een doodskist Teksten spreuk beschrijft Geb als de vader van de mythologische slang Nehebkau.

Bovendien beschrijven mythologieën Gab als een oergoddelijke koning van Egypte. Van hem erfden zijn zoon Osiris en zijn kleinzoon Horus het land. Dit gebeurde na verschillende oorlogen met de ontwrichtende god Set, broer en moordenaar van Osiris. Mythen verpersoonlijken Geb ook als vruchtbare aarde en dorre woestijn. De laatste bevat de doden of bevrijdt ze uit hun graven. Metaforisch interpreteerden mensen het als “Geb opent zijn kaak.” Het vertegenwoordigt ook de gevangenschap van degenen die het niet waard zijn om naar het vruchtbare Noordoostelijke hemelse Rietveld te gaan.

Mythologieën geassocieerd met Geb

God Atum of Ra schiep aan het begin der tijden een groep van negen goden. Heliopolitan Ennead verwijst hiernaar. Hierin is Geb de echtgenoot van god Nut, de hemel- of daggod. Geb was de zoon van de vroegere oerelementen Tefnut (vocht) en Shu (leegte). Samen met Nut verwekte hij vier mindere goden van het systeem. Osiris, Seth, Isis en Nephthys.

In deze mythologie werd aangenomen dat Geb aanvankelijk verloofd was met de godin Nut. Bovendien moest Shu, de god van de lucht, Geb van Nut scheiden. Vandaar dat oude afbeeldingen Geb laten zien als een liggende man met zijn fallus nog steeds naar Nut gericht. Geb en Nut vormden samen de permanente grens tussen de oude wateren en de nieuw gecreëerde wereld.

De verschillende interpretaties van de god Geb

Met het verstrijken van de tijd raakte Geb meer geassocieerd met het land Egypte. Bovendien identificeerden mensen Geb als een vroege heerser van het land. De god raakte verder verwant aan zoet water en vegetatie. Mensen geloofden dat gerst op zijn ribben groeide. Bovendien beeldden beelden de god vaak af met planten en andere groene vlekken op zijn lichaam.

Zijn link met vegetatie, genezing en onderwereld associeerde Geb bovendien als de echtgenoot van Renenutet. Ze was een minderjarige godin van de oogst en verzorger van de jonge koning in de vorm van een cobra. Mythen zagen Renenutet zelf als de moeder van Nehebkau, een slangengod die verbonden was met de onderwereld. Historici stellen hem ook gelijk aan de Griekse Titan Cronus.

Vaak is er een debat tussen Shu en Geb om te bepalen wie de eerste god-koning van Egypte was. De mythologie stelt hoe Shu, Geb en Nut werden gescheiden om de kosmos te creëren. Bovendien interpreteren historici dit in menselijke emoties: het blootleggen van vijandigheid en seksuele jaloezie. Shu kwam in opstand tegen de goddelijke orde en Geb daagde Shu uit. Bovendien nam Geb Shu’s Shu’s vrouw Tefnut als zijn eigen belangrijkste koningin. Bovendien leidt dit tot de scheiding van Shu van zijn zuster-vrouw. Geb deed deze handeling in wederkerigheid van wat Shu deed. In het boek Heavenly Cow staat verder dat Geb de erfgenaam is van de vertrekkende zonnegod. Vervolgens gaf Geb de troon door aan Osiris en nam vervolgens de rol van rechter op zich in het Goddelijke Tribunaal van de goden.

Geb en Gans

Sommige egyptologen stellen dat Geb verband houdt met een mythologisch goddelijk wezen, Goose. Ze geloven dat Gans een wereldei heeft gelegd waaruit de zon en de wereld zijn voortgekomen. Deze theorie is echter onjuist en komt voort uit het verwarren van de goddelijke naam “Geb” met die van een gans.

Men kan afbeeldingen van deze goddelijke vogel vinden op de tempelmuren van Karnak en Deir-el-Bahari. Ze tonen een scène van de koning die op een papyrusvlot staat en papyrus plukt voor de Thebaanse god Amun-Re-Kamutef. God Amun zou een Nijlgans kunnen belichamen, maar nooit in een Witkopgans. Bovendien is op afbeeldingen nooit Geb zelf afgebeeld als een Nijlgans.

Geb als Cronus

In het Grieks-Romeins Egypte stelde men Geb gelijk aan de Griekse god Cronus. Dit was omdat Cronus een vergelijkbare positie bekleedde als de vader van de goden in de Griekse mythologie. Bovendien beeldde Tebtunis de lokale iconografie van de goden af. Hier beschreef Tebtunis Geb als een man met eigenschappen van Cronus en Cronus met eigenschappen van Geb.

De priesters van de plaatselijke hoofdtempel identificeerden zich als “Soknebtunis-Geb” in Egyptische teksten. In Griekse teksten daarentegen identificeerden ze zich als „Soknebtunis-Cronus”. Bovendien waren Egyptische namen gevormd met de naam van god Geb populair onder lokale dorpelingen.

Gevolgtrekking

Samenvattend identificeert de Egyptische mythologie Geb als een van de belangrijkste goden in het oude Egypte. Hij komt uit een essentiële lijn van goden en had even belangrijke kinderen. Na Atum woonde de god alleen in de kosmos samen met Shu, Tefnut en Nut. De oude Egyptenaren koppelden krachtige gebeurtenissen zoals aardbevingen aan Geb. Bovendien erkenden de oude Egyptenaren Geb vaak als de god van mijnen en grotten.

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.